Zaman bir nehirdir

Öldükten sonra 1 dakikalığına bile olsa bir daha geri dönemiyorsun. (Yani şimdlik öyle biliyoruz hepimiz.) Sevdikleriyle 1 dk daha geçirmek için ömründen bir kaç yılı verebilecek insanlarla dolu dünya. Ve bizim sevdiklerimizin çoğu şuan yanımızda, mesela ömrümüzün bir kaç senesini vermemiz gerekmiyor çok şükür.
Eminim mezarlar pişmanlıklarla doludur. Birbirimizi yaşarken anlamak zorundayız.
"Geçmiş zaman anılıyorsa geçmemiştir" cümlesini çok iyi anladım, bu dünyadan göçüp gidenlerimizi analım. Ve birbirimizle yaşarken daha çok vakit geçirmeliyiz, bir daha yok. Bu bize verilen ilk ve son ömür.
Kim isterdi böyle olsun? Hiç mi hata yapmıyor insan? Hatalarımızı kabul edip, hatalı olanları affedelim. Pişmanlıkların en acısı telafisi olmayanlardır, öyleyse telafi edebileceklerimizi telafi edebilmek çok büyük bir nimet. Herşeyi daha güzel yapmak için elimizdeki en büyük fırsat "şuan". Bu dünyadan göçüp gittikten sonra en fazla 2 nesil daha seni hatırlayacak okadar, sonra herkesin adı "mezar" olacak.
"Birisine verebileceğiniz en güzel hediye zamandır çünkü ona bir daha asla yeniden sahip olamayacağınız bir şey vermiş olursunuz" derler. İçinde bulunduğumuz zaman ve sevdiklerimiz sahip olduğumuz herşey.
Kime sorarsanız sorun, öldükten sonra mümkün olsa eğer sevdikleriyle bir deniz kenarında oturuyor olmak cennete dair tasvir edilen herşeyden daha değerli gelir. Öyleyse cennet kadar güzel olan yer şuan burası, cennet şuan sevdiklerimizin yanı.
Her gün çalan o telefon artık çalmamaya başladığında, onun unutamadığınız hayali sigaradan derin bir nefes çekmişcesine dolar içinize, özlem neymiş ozaman anlarsınız.
Hayatta en önemli şey ailedir..