x = 0

pi (π) sayısı gibi insanlar var. başta sonsuz değer veriyorsun, sonra “gerek yok” deyip 3 alıp geçiyorsun..

birde sıfırlar vardır. matematikte tek başına bir niteliğin yokluğunu temsil ettiği yetmezmiş gibi bulaştığı her değeri de bitirirler. bir insan gözünüzde sıfır olmaya görsün, anıları, müzikleri, yemekleri, gülüşleri, dokunuşları her şeyi niteliksizleştirir artık, sıfırla yapılan tüm çarpımlarda olduğu gibi . böyle bir sayı olamaz, zira negatif bir sayıyı bile sıfırla çarp yine sıfır, ayıptır! bari kavga ettiğin, kızdığın, ağladığın negatifliklere bari dokunmasa dersin, onları da niteliksizleştirir.

yaşadığın o meymenetsizlik, tıp ki bir matematik denklemi gibidir bazen. ilk başlarda ortada bir bilinmeyen vardır ve çok iyi bildiğini sandığın bir denklem. ve sen o bilinmeyene verdiğin “x” değerini her geçen gün büyütürsün hayatına dair daha büyük sonuçlar versin diye. artık ortada bir bilinmeyen yoktur ve kocaman bir değer vardır elinde. π sayısının virgülden sonrası gibi sonsuz giden bir değer.  “x” e verdiğin değer büyüdükçe gerçek sonuca biraz daha yaklaşacağını düşündüğün için “x” in olsa olsa π sayısı olabileceği kanaatine varırsın. gerçek sonuca ulaşmak için π sayısının virgülden sonraki her sayısını “x” değerine eklersin günbegün. hayatında ki tüm değerleri “x” değeriyle çarpmaya başlarsın. gerçek değere ulaşma hevesiyle her gün tekrarlarsın bu işlemi. velhasıl π sayısı gibi virgülden sonrasını gözünde istediğin kadar büyütebileceğin bir “x” değeri ve gerçekten de gurur duyduğun büyük bir sonuç vardır elinde. 

sonra birden, denklemi kendine göre(!) çözdükten sonra, sınav kağıdının en altında yazılmış “x bir asal sayıdır” notunu fark ettiğin an gibi biran gelir ve başından aşağı kaynar sular dökülür. çünkü sen denklemi çözmüşsündür, ayrıca “x” bir asal sayıdır ve senin “x” e verdiğin “π” değeri bir asal sayı değildir. işin kötüsü sonucun da senin elinde ki sonuçtan farklı olduğunu, hatta sıfır olduğunu fark ettikten sonra hatanın gidiş yolunda olduğunu düşünmeye başlarsın. sana göre “x” asal bir sayı olsa bile asla sıfır olamaz çünkü bunun denklemi çözerken geçirdiğin süreye ve tüm o işlemlere büyük haksızlık olacağını düşünürsün. denklemin sağlamasını yapmayı, ya da her şeyi silip yeniden başlamayı düşünürsün fakat süren yetmez. çırpınmanın da faydası yoktur çünkü kabul etmen gerekir ki senin denkleminde ki “x” kocaman bir sıfırdır, kendi sıfırlığı yetmezmiş gibi dokunduğu her değeri de sıfırlar. sen ise, “x” e verdiğin yanlış değer yüzünden elinde yanlış bir sonuçla birlikte sınıfta kalmışsındır. 

(not: “x” bir asal sayıdır. başarılar)

-29.07.15